Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Silvio. O ja, want in wat klein en teeder is wordt ons de Goddelijke kracht het schoonst geopenbaard.

(Een stilte).

Ik zocht u, kleine Mara,

ik wou zoo graag uw stem nog eenmaal hooren,

om de herinnering aan dezen avond

voor alle tijd te sluiten in mijn hart.

Mara. Gaat ge dan heen?

Silvio. Wellicht. — Als deze nacht

zijn schemeringen heeft geheven van

de wereld, kan het schip nabij zijn, dat

mij voert van hier.

Mara. Jk wist niet dat het zoo

nabij was maar ge zijt toch ook voor mij

met hier gekomen neen, niet morgen, nu,

nog heden zult ge van mij gaan, nog in dit oogenblik......

Silvio. Jk zal terstond van hier

gaan als gij 't wenscht, maar waarom wilt gij dat

ik heen ga, Mara...... zeg mij nog dit ééne,

en dan zal ik voor altijd van u gaan......

Mara. Omdat gij in mijn hart de heugenis wekt van een dag die zijn belofte schond. Süvio. Kan niet van elk beloven de vervulling nog naderen?

Mara. Neen, neen, het is te laat!

En gij, ga heen!...... Ziet ge niet hoe ge mij

vernedert en bespot door uw gezond-zijn? Süvio. Wil mij dan toestaan, u te naadren, Mara, u aan te raken, dat ik worde als gij, zoo dat vergelden u behagen kan voor mijn bespotting

(Hij wil op haar toetreden).

Mara. Neen!...... Vergeef het mij.

en zoo ge blijven wilt, verlaat mij met, en spreek met mij, en sluit de heugenis

Sluiten