Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

die zeide mij dat ik u met meer zal verlaten.

Mara. Mij met weder zult verlaten?

Dat zou een groot geluk zijn, Silvio

Silvio. Nu zal uw leven niet meer eenzaam zijn; de stilte zal u niet meer vreezen doen, want haar gelaat is louter lieflijkheid, als zij maar liefdes glimlach tegenblikt. Mara. Dat zal een groot geluk zijn, Silvio......

Silvio. Geef mij uw handen, kleine Mara

Mara. Neen!

Ik ben onrein! — neen Silvio, gij moogt bij mij met blijven, want ik wil niet dat

gij worden zult als ik

Silvio. Hoor naar mij, Mara!

Alleen bij u zal ik gelukkig zijn;

als gij mij wegzendt zal mijn gansche leven

verlangen zijn naar u...... Ik heb u lief,

en wat ik vraag, vraag ik voor mij alleen.

Mara. Gij kunt mij met beminnen, Silvio

Wie kan een mensch beminnen zooals ik.

ik, die geen mensch meer ben, van wie alleen een gruwelijke schim van menschlijkheid

nog over is Aan mij kunt ge de pracht

van uw schoon lichaam en uw schoone ziel niet binden...... Ge moet heengaan, Silvio!

Süvio. Ik kniel voor uwe voeten, en ik smeek u 't eenig deel van aardsch geluk, wat mij hopelijk blijft, te willen schenken, Mara.

Ik heb u lief

Mara. Neen, Silvio, ge kunt

mij niet beminnen

Süvio. Zou het spreken van mijn eigen hart mij dan misleiden, Mara? Mara. Uw eigen hart misleidt u, Silvio. Deernis en liefde zijn twee zusters, die elkander zeer gelijken.

Sluiten