Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Mara. Neen Silvio, neen, spreek niet zoo, en maak

het niet te zwaar voor mij wees niet zoo wreed,

dat gij de stutten wegneemt van mijn hart dat gij geschraagd hebt met uw sterke liefde......

Süvio. Mara, vergeef het mij vergeef het mij...

de wanhoop legt verdwazing in mijn woorden

Mara. Wees niet wanhopig Silvio, gij hebt goed werk gedaan, en waar gij gaat, zal u mijn liefde leiden door de verre wereld. Silvio. Moet ik dan waarlijk heengaan, Mara? Mara. Ja,

mijn lieve, lieve Silvio, vaarwel.

Silvio. Och Mara, het geluid van uwe stem

zal mij vervolgen met gestaag verwijt,

en vloekbaar maken wat een zegen scheen;

ik kan niet heengaan, laat mij blijven

Mara. Neen......

Süvio. En in den nacht zal mij uw bleek gelaat vragen waarom ik ging; Mara, vertreed

niet uw geluk en 't mijne...... laat me blijven

Ik kan niet heengaan...... laat me blijven

Mara. Neen......

{De Vader op).

De Vader. Mijn zoon, het vaartuig ankert op de

reede;

het werk is dra verricht, men wacht uw komst. Silvio. Het ware beter dat ik met het schip vergaan was dat mij heeft gevoerd naar hier. De Vader. Wees stil, mijn zoon, en heb een groot

[vertrouwen. Süvio. Vertrouwen droeg ik hoog en veilig-sterk toen ik hier aankwam; — als ik heen moet gaan, dan zal ik nooit meer in rechtvaardigheid gelooven.

Mara. Silvio, hebt gij mij lief? Hebt gij mij waarlijk lief ? Süvio. Ik heb u lief

Sluiten