Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Welke gevallen van Staatsnoodweer hebben wij nu, in deze beschouwingen op het oog ? Oorlogsgevaar en revolutiegevaar. Dit vereenvoudigt het probleem aanmerkelijk. Want is er, theoretiséb bekeken, verschil van appreciatie mogelijk tusschen Overheid en pers omtrent datgene wat moet beschouwd worden als „bedreiging der levensbelangen van den Staat", in de praktijk bestaat ten onzent omtrent de noodzakelijkheid eiken oorlog af te weren geen verschil, en in de noodzakelijkheid van een afweer van gewelddadige revolutie is ons volk in zijn overgroote meerderheid eveneens eensgezind. Het laat zich dus vermoeden dat een eventueel vertrouwelijk regeeringscommuniqué weinig of geen verschil van appreciatie omtrent de gegrondheid van het verzoek om geheimhouding mee zal brengen.

Een andere quaestie is, of de inlichtende Regeering in de gevallen van oorlogs- of revolutiegevaar hare mededeelingen zal moeten verstrekken aan de pets collectief, dan wel aan speciale organen, welke zij uit kiest? Wij pleiten voor het laatste.

In de eerste plaats is vertrouwelijke samenspreking met de geheele Nederlandsche pers een feitelijke onmogelijkheid, tenzij men de bestaande correspondentie-bureaux als de vertegenwoordigers der collectieve pers aanmerkt, maar de bedoeling der Overheid bij een inlichting als waarvan wij spreken is nier contact te hebben met de objectiveerende, maar juist met de opinieerende pers.

Een samenroepen bijvoorbeeld van den geheelen Nederlandschen journalistenkring in comité-generaal is ondenkbaar.

Reeds om redenen van praktijk verdient het dus aanbeveling, dat de Regeering de vertegenwoordigers der voornaamste bladen uitnoodigt, daarbij een strikte onpartijdigheid in acht nemende ten opzichte van de politieke groepen, zoodat van elke eenigszins belangrijke groep een persorgaan vertegenwoordigd zou moeten zijn.

Toch zal de Regeering goed doen, van dergelijke conferenties in principe uit te sluiten persorganen die openlijk'öf in het geheim éene aantasting van de bestaande Staatsorde, tot welker verdediging zij gehouden is, beoogen. Wij zeggen in principe,

Sluiten