Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat hij een geheel ander systeem heeft ingevoerd. Dit systeem kwam hierop neer, dat de pers immer vrij was inlichtingen te vragen en die inlichtingen ook verkreeg, onder voorbehoud van geheimhouding van feiten welker vermelding de strafvervolging in gevaar kon brengen. Er ontstond een regelmatig vertrouwehjtë^érkeer tusschen pers en politie. Was het een journalist gelukt, vroeger dan anderen iets aan de weet te komen, hij kon naar den Hoofdcommissaris gaan en zich nader oriënteeren. Geen communiqué's aan de pers-collectief, maar wel een openstaan voor allen gelijkelijk, zonder voorkeur, was de vorm waarin deze omgang tusschen politie en pers werd gevoerd.

Dit systeem, dat thans, het zij erkentelijk geconstateerd, in meerdere gemeenten toepassing vindt, is onvoorwaardelijk aan te bevelen.

Voor de verhouding tusschen pers en politie geldt het algemeene parool dat de verhouding pers en overheid moet kenschetsen: Samenwerking in het publiek belang, wat hier wil zeggen: gemeenschappelijke bestrijding der criminaliteit!

III. De pers als openbaring van Regeeringsinzichten.

Naast de officieuze mhchting aan pers-organen in het objectief belang der gemeenschap, verschijnt als tweede vorm van officieus contact tusschen pers en overheid het inspireeren door de Overheid van een aan haar bevriend persorgaan. Deze vorm van inlichting bepaalt zich niet en behoeft zich niet te bepalen tot de gevallen van Staats-noodweer. En evenmin bepaalt zij zich altijd tot mededeeling van feiten, zij kan ook het terrein der feitelijkheid verlaten en rich begeven in de richting eener verdediging van het Regeeringsbeleid. De moeilijkheden aan deze methode verbonden treffen meer den journalist dan de journalistiek. De verhouding tusschen den inlichtenden Regeeringspersoon en den Hoofdredacteur van het officieuze orgaan is subtiel en eischt tact. Tusschen zeer

Sluiten