Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en toch breed van opzet, met sterk dramatiese kracht tot ons in het wagenspel van Maskeroen, dat de kern vormt van het mysteriespel Mariken van Nieumeghen. Met recht is dit geprezen als een onzer schoonste, misschien wel ons schoonste Middeleeuwse drama. Het is „toneel" van het begin tot het eind; volop drama naar inhoud en daaruit noodzakeUk ontbloeide vorm; in volle waarheid „een tot kunst gestyleerde ontwikkeling van moreele conflikten". *) Een onmiskenbaar sterk realisme, maar een realisme, gelijk dat der grote poëten, een realisme als dat der Van Eycks dat niet alleen het lagere realiteit noemt, maar ook de werkelikheid erkent van het hogere, der onzichtbare idee evenzeer, bond hier hoog en laag, de wereld van de hartstocht en die van het berouw en der nederig volbrachte boete te zamen in een sterk gestyleerde synthese.

Want al zijn de, laat ik maar zeggen, huiseliker partijen uit het stuk met groot weergevingstalent geschreven, al zien we Moenen, de duivel, in zijn platheid zowel als zijn belachelikheid levend voor ons, al tintelen taferelen als in de Herberg „De Boom" van natuurgetrouwheid, en al is dit werk dus uiterst belangrijk om dat realisme van lagere orde, dit mysteriespel ontleent niet daaraan zijn hoogste waarde. Die waarde bestaat in de diep psychologiese behandeling van het grote konflikt, in de plastiese uitbeelding van het

1) Adama van Scheltema, De Grondslagen eener nieuwe poëzie.

Sluiten