Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wanneer zn' zouden vervallen in de dwaling, dat het wezen der Statensamenleving, zooals die zich in den loop deieeuwen heeft gevormd, thans met een slag een geheeler ommekeer zal ondergaan; wanneer zij van het thans opgetrokken zwakke bouwsel de bescherming meénen te kunnen verwachten, die slechts de voltooide Volkenbondstempel kan geven; wanneer zü' niet zouden zorgen, de kracht te behouden om zich tegen onrecht te verzetten, en sterk te staan tegenover pressie tot medewerking aan maatregelen, die zü' weten, dat het recht in het aangezicht slaan. Indien, zonder het tijdstip af te wachten, dat deze Bond zich tot een betrouwbare rechtsorganisatie zal hebben ontwikkeld, de kleinere staten — juist zü', waar de internationale gedachte reeds het diepst wortel heeft geschoten, juist zü, voor wie geldt dat hun strijdmacht nooit een bedreiging zal zyn dan voor hem, die hun hoogste recht wil schenden, indien zij zouden beginnen, zich weerloos te maken en zich als willooze werktuigen laten gebruiken door hen, die zich ter bereiking van imperialistische doeleinden van de leiding mochten weten te verzekeren, of die hun zucht tot revanche voor geleden nederlaag zouden willen bevredigen, dan zal inderdaad de Volkenbond een ramp zü'n. Een ramp, niet alleen voor die kleinere naties zelve, maar voor de gansche ontwikkeling van dat Volkenrecht, dat men denkt te dienen. Laat ook ons land dat wel beseffen. Laat het niet vergeten, dat nog steeds voor ons de woorden gelden die op Kerstdag 1654 Nieuwpoort aan Johan De Witt schreef:

„Het is prü'selück dat men arbeüdt, om niet alleen de reputatie maar ook de subsistentie van den Staedt door een vigoureuse equipage te bevorderen; wü' hebbe met schade ende schande geleert, dat die sigh in een Schaep verandert, van de Wolven wert gegeten."

Sluiten