Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beteekenis is bijna zonder uitzondering van de bevoegdheid tot instelling gebruik gemaakt.

Een afdruk van de „Profiteering Act" is aan deze memorie van toelichting toegevoegd.

Frankrijk.

Aan de mededeelingen van den heer Consul Generaal der Nederlanden te Parijs wordt het volgende ontleend.

Het regeeringslichaam, waarbij de strijd tegen de duurte berust, is het „Ministère de 1'Agriculture et du Ravitaillement". Die strijd wordt provinciegewijs gevoerd. De verstrekte inlichtingen gelden hoofdzakelijk voor het „Département de la Seine", doch de daar getroffen maatregelen komen met die in de andere provinciën overeen.

1 e. Approviandeering van Overheidswege. In 1917 deed het Ministerie van Handel een standaardmodel schoenen vervaardigen en in de winkels ten verkoop aanbieden. Veel succes schijnt deze poging niet te hebben gehad wegens het onvoldoende aanbod.

Een volgende poging is geweest het oprichten van de z.g „baraques Vilgrain", houten barakken, waar vanwege het „Ministère de 1'Agriculture et du Ravitaillement" niet aan bederf onderhevige levensmiddelen zonder winst worden verkocht. De proef heeft aanvankelijk te Parijs en in de voorsteden plaats gehad en zal binnenkort tot de provinciën worden uitgebreid. Te Parijs zijn de barakken, naar wordt medegedeeld, een groot succes; in de wijk, waar zulk een instelling verschijnt, dalen de prijzen in de winkels. Een ander voordeel der barakken is, dat deze meestal goed voorzien zijn van artikelen, die bij de winkeliers schaarsch zijn, zooals suiker. Sedert korten tijd heeft ook de stad Parijs winkels geopend voor den verkoop van bevroren vleesch.

2e. Goedkoope levering ten koste van de schatkist. Het eenige artikel, dat hieronder valt, is brood. De Regeering koopt het koren, betaalt den molenaar en den bakker en doet het brood verkoopen tegen een prijs, die eigenlijk 20 centimes per kilo hooger moest zijn. Men schat, dat de Regeering hierop meer dan een milliard francs per jaar toelegt.

3e.' Vaststelling van prijzen. Bij de „Loi sur la taxation de denrées et substances" van 20 April 1916, hieronder nader besproken, is aan de Regeering de bevoegdheid verleend om voor een aantal levensbehoeften prijzen voor te schrijven. Zoo zijn op het oogenblik voor suiker, margarine en bevroren vleesch prijzen gefixeerd. Uitbreiding van dit stelsel is niet te wachten.

4e. Bepaling door de Overheid van een redelijken prijs. Bij decreet van 30 Juni 1918 is aan winkeliers in gemeenten van 3000 inwoners en daarboven de verplichting opgelegd de prijzen van bij het decreet genoemde artikelen op een in het oog loopende wijze aan het publiek bekend te maken. Men schrijft aan dit decreet twee gebreken toe. In

Sluiten