Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE BLOEIENDE AMANDELTAK

Nolle amari....

Thomas a Kempis.

Ik sluimerde in den bloemenhof in 't malsche gras gelegen; Toen wekte mij een zwoele geur de heuchnis van

[weleer....

En op mijn' moeden wenkbrauwboog voelde ik

[vertroostend wegen Een wichtelooze vrouwehand, zacht streelend, héén en

[wéér.

En 'k stamelde in mijn droom: Waarom? Gunt gij dan

[geen vergéten ? Dit weinige, o liefste mijn, is dl wat ik begeer: Eén uur van ongestoorden slaap uw goedheid niet te

[wéten,

Eén stonde niet van ü te zijn, o liefde wreed en teer!

Maar als ik mijnen blik ontlook, ontwaarde ik slechts

[een venkel

Bezwangrend met zijn zwoelen geur de broeiende

[atmosfeer,

En over mijne leedverwoeste trekken wiegelde enkel Een bloeiende amandeltak zijn schaduw, héén en wéér.

(Experimenten. Uitgave Van Dishoeck. Bussum).

Sluiten