Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE VERLOREN ZOON

Bitt'rer dan alle ellende

is dit herwonnen deel: Weer thuis te mogen slapen

op lang verlaten peel,

En liggen lamgeslagen .., .

En woelen rustvermoeid, Totdat 't lavendelgeurig

verkoelend linnen gloeit.

En mijn ontstoken oogen

zien, starende in den nacht, Waar ik mij wende of keere,

daar 't honend op mij wacht,

Hoe vaders mond, zoo weiflend,

zoo droevig naar mij loech.

In zijn verdoofde oogen

was iets dat stille kloeg.

Zijn handen klemden mijn hand

zoo blijde en vervaard;

En 't trage woord van welkomst

vertrilde in zijnen baard.

Sluiten