Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

BELIJDENIS

Uw wonden gloeien in de duisternis

Als vloeiend vuur: o laat mijn lippen daar

Getuigen, hoe mijn liefde mij verteert,

Die toch Uw liefde is, Kruisling en Verlosser.

Gij weet het wie ik ben. Gij kent mij meer

Dan ik mij zeiven ken, wat zich verraadt

In 't trekken om mijn mond; 't beven der hand

Uit 't zwarte kleed, dat Uwe bruiden dragen,

En in het angstig kloppen van dit hart.

Ik ben gewonnen door Uw liefde, aanhoor,

Verteer mij, breek mij, stil mijn ziel, ik ben

Van U en door mijn nachtlijke uren zeg

Ik de gebeden en herzeg ze en wind

Den rozenkrans al af en aan en denk

■— Ik ben van U — en denk aan Uwe liefde,

En niets dan deze, nu mijn paradijs,

En aan het lijden van die liefde en leg

Mijn hoofd aan Uwen kruispaal, dien ik klem

Met beide handen, wijl mijn schreien klaagt

Tot Uwe stilte. En uit mijn schreien wordt

De vreugd geboren, ach wel zwak, wel bleek.

Maar toch een vreugd •— of is zij dit nog niet,

En hebben Uwe heilgen meer geproefd,

Als Gij hun zielen had bedauwd met tranen

En bloed, dat uit de zeven wonden leekt?

Hebt Gij hun oogen anders nog verguld

Sluiten