Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

DE HERDERSFLUIT

Eens ging ik langs het lage riet, Dat ruischen kan en anders niet. Toen langs mijn pad een herder kwam, Die één van deze halmen nam. En dien besnoeide en besneed, En maakte tot zijn dienst gereed. Door dit gekorven rietje, dat Als dood hij in zijn handen had, Dien stemmeloozen stengel zond Hij straks den adem van zijn mond. En, als hij blies, zoo zong het riet. En, als hij zweeg, verstomde 't lied: De zoete, pas ontwaakte stem Bestond en leefde slechts door hem.

Zoo gaf ik gaarne wensch en wil In 's Heeren hand en hield mij stil. Zoo dan, als door een rieten fluit, Bij zwijgend eigen stemgeluid, Gods adem door mij henen blies, Hoe groote winst bij kleen verlies !

(Nieuwe Verzen. Uitgave G. F. Callenbach. Nijkerkl.

Sluiten