Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

IV.

Cathérine de Vivonne, later Markiezin de Rambouillet was de dochter van den Franschen gezant bij den Paus. Van Moeders zijde was zij verwant aan aanzienlijke Italiaansche geslachten, en als men de verklaring zoekt van de Italiaansche zeden en vermaken, die in haar salon hebben geheerscht, dan zal hare Italiaansche afkomst en de herinnering aan haar jeugd, die zij in Italië doorbracht, daaraan niet vreemd blijken. Toch ging zij vroeg naar Frankrijk. Als meisje van nauwelijks twaalf jaar werd zij uitgehuwelijkt aan Charles d'Angennes, Markies van Rambouillet, een jongen man van drie en twintig. Zij verscheen aan het losbandige hof van Henri IV, waar haar echtgenoot allerlei schoon-klinkende functies als maïtre de la garderobe, chevalier des ordres, colonel-général, maréchal de camp vervulde. Zooals wij weten trok zij zich spoedig daarna uit het hofleven terug. Zij had veel gelezen in den destijds en. vogue zijnden roman 1'Astrée van Honoré d'Urfé, die op ietwat langdradige wijze het ideale leven der converseerende gezelschappen had te boek gesteld. Francaise als zij was, wilde zij de daar geschilderde idealen concretizeeren in het werkelijk leven, Italiaansche als zij was, wilde zij het leven der conversatie omlijsten door sierlijke architectuur. En zoo begon zij de oude familiewoon, 1'hotel de Pisani, geheel om te bouwen naar haar eigen ingeving.

Het type van de aanzienlijke woning in het eerste begin der zeventiende eeuw was als volgt: men had aan de eene zijde van het 'huis een kamer of wel een reeks vertrekken en evenzoo aan de andere zijde, — de trap was in het midden aangebracht. Madame de Rambouillet begreep, dat deze constructie buitengewoon onhandig was om gasten gezellig bijeen te brengen. Zij nam de trap, die groote sta-in den weg, uit het midden der woning en plaatste haar in een der

Sluiten