Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wij willen niet bij al die opgeschroefde verzenmakerij blijven vertoeven. Ik meen U in korte trekken een beeld te hebben gegeven van den dooden stroom, waarin het eenmaal schitterend gezelschapsleven uit het begin der zeventiende eeuw verliep. <— Eene zoo streng doorgevoerde vormelijkheid als er heerschte bij Madame de Rambouillet draagt haar eigen verderf. Niet ongestraft verliest men zich jarenlang in sierlijkheid, in gracieuze vreugde, in betamelijken ernst. De menschelijke hartstocht borrelt immers als een gevaarlijke bron, ook onder de kleurige bedekking der lieflijke bloemen van een aanminnig gezelschapsleven. — Wie de losbandigheid en woestheid waarneemt van een verwilderde maatschappij, wendt zich met weerzin af en gevoelt de spheer van een tusschen blauwe wanden murmelend salonleven als lafenis. — Maar al te lang vertoeven in zulk een spheer kan evenmin aan een individu bevredigen als aan een volk. Na de rust, der hooggestemde beschaving komt er weer een hunkering in ons op, naar nieuwe kracht, naar ontstuimiger beleving. De zeventiende eeuw heeft haar gekend, ook in zijn salons. >— Naast duffe imitaties van het salon bleu vindt men er weelderiger, darteier milieu's, vindt men er leniger gezelschapsvormen, die minder bestand zijn tegen zedelijke bedenkingen maar hijgender van levensadem.

Sluiten