Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

het soms plotseling afgebroken gebabbel der bezoekers, schrijft de Schoone even een klein briefje, een „billet du matin", dat zooveel makkelijker fot stand komt dan het „billet du Soire", en waar ook het hart zich toont in négligé! In tusschen klingelen de twee belletjes in een oorverdoovend carrillon, Madame geeft orders, heeft plotselinge invallen, boodschappen, heel het bedienend personeel wordt aan het werk gesteld ~ om kaarten te nemen voor het theater, om bloemen te koopen, om te gaan hooren wanneer de costumière linten van de nieuwste mode zal zenden, of wanneer het rijtuigje zal zijn geschilderd.

Een colporteur komt binnen om de schandaaltjes van den dag te verspreiden, en vertelt, terwijl hij de brochures uit zijn mars haalt, dat zijn nieuwtjes zoo nieuw zijn dat men de nieuwspapiertjes drie dagen kan bewaren — en dat men er dan pas pavillotten van hoeft te maken.

Na hem komt de dokter. Hij complimenteert Madame met haar prachtig teint, haar schitterende gezondheid, het geheel

van haar bekoorlijkheden. En last not least, daar komt

ook de pastoor binnen, want die is bij het toilette een onontbeerlijk mede-acteur, — een of ander levendig, klein jong pastoortje, dat zit te dansen en te springen op een stoel die de gastvrouw heeft aangeschoven en de anecdote van den dag vertelt of op zijn hakken draaiend het deuntje neuriet dat in de mode is. Men komt en gaat, men wemelt om het toilette heen, een muzikale gast tokkelt op de guitaar, een zeeman komt een aapje aanbieden of een papegaai, een bloemenkoopman leurt met odeurs en bonbons, en een koopvrouw in zijde ontrolt een roode sjaal over een der leuningstoelen, De gastvrouw vraagt: „wat zegt onze pastoor er van?" terwijl zij zich half omwendt van den spiegel, en de pastoor de schoone zijde en de schoone zijdeverkoopster aan het monsteren is.

Sluiten