Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XV

Het Salon van Madame Geoffrin.

Dat milieu schitterde reeds ten tijde, dat het salon van Madame de Tencin, over wie wij hierboven spraken, openstond, en kan min of meer als de opvolger ervan worden beschouwd. Zoodat wij, om ons nog even de zaak helder voor oogen te stellen, tegenover de meer mondaine salons uit de eerste helft der achttiende eeuw: de Cour de Sceaux, den Temple van den Prince de Conti, het Palais Royal, welke vooral „des cours de réception" "waren, eene reeks van intelligente salons zien verschijnen, die worden ingeleid door de volgende trits; Mme de Lambert, Mme de Tencin, Mme Geoffrin. Tusschen deze laatste drie salons bestaat dus een zekeren samenhang.

De Encyclopaedie ging verschijnen. Haar leiders, haar medewerkers en voorstanders uit de hoogere maatschappelijke kringen, plaatsten zich naast Fontenelle, dien wij zagen verschijnen in het salon van Mme du Maine, naast Malezieu en andere schrijvers, die toentertijd beroemd waren. d'Alembert en Diderot en allen die middellijk of onmiddellijk tot de Encyclopaedie in betrekking stonden, kwamen bij Madame Geoffrin. Toen de strijd der meeningen losbrandde, werd haar salon de citadel der Encyclopaedisten en Mme Geoffrin de Moeder van hun kerk. Haar toewijding voor hen is onbetwist, maar zij het aan haar strijdlustige vrienden nimmer den vorm over waarin men zich onderhield, en de heethoofden vonden haar voogdij weieens wat drukkend. Zij wilde dat haar salon een milieu bleef; waar men zich in goeden toon onderhield en waar de lieden uit de voorname wereld, vreemdelingen en philosophen, elkander konden ontmoeten, zonder te zijn blootgesteld aan schokkende gedachten wisselingen. „Soyons aimables", zeide zij altijd, wanneer een nieuwe gast in haar salon werd

Sluiten