Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zieleleven uit sprak. Deze man, middenpunt van Godloochenarii van revolutionaire gezindheden, was een braaf huisvader en een trouwhartig^vriend. Niet altijd vond deze goede man dankbaarheid. „Och, zeide hij vaak, „ik loop mijn geld niet achterna, maar een beetje dankbaarheid zou mij zooveel plezier doen, al was het dan maar om in de menschen iets te vinden van hetgeen ik zoo graag in hen zou zien."

Ue Mecaenas leefde sterker in hem dan de wijsgeer en kunstenaar. En op zijn buitengoed Granval was het bepaald genoegehjk. De vrouw des Huizes hield niet van plichtplegingen en edschte er ook geen, men was „chez Soi," en niet chez elle Het buitengoed lag in een heerlijke omgeving, aan de samenvloeiing van de Seine en Marne. met schaduwrijk lommer, kleine watervallen, en beekjes die murmelden door de bosschen, langs de gebladerten van overhellende boomen. Bij Baron Holbach kon de geest zich uit leven, maar het lichaam werd er niet al te zeer verwaarloosd. Eiken dag bracht men van Champigny de prachtigste palingen, kleine Astrakansche meloentjes, sauerkraut, patrijzen met kool, krentekoekjes. met rhum, patés en gebraden tortelduifjes. Men zou twaalf magen noodig gehad hebben om alles te verorberen.

Diderot bekende dat hij zich bij Holbach eens een indigestie had gegeten aan fijne peertjes, die een zondvloed van thee met ongedaan had kunnen maken.

In den kring der Holbachs was ook Rousseau verschenen, maar hij bracht nimmer schittering in de gesprekken. Bij Rousseau hulde de trots en hoovaardij zich in de vormen van een ümide en ktuiperige beleefdheid. Achter zijn hoffelijke reserve kon men een zeker wantrouwen vermoeden, üij gat ach noozr, ofschoon men hem vertroetelde als ware hi, een schoóne vrouw. Eens op een avond echter, liet hij zijn verlegenheid varen Hij had bij Holbach gedineerd, met Gnmm, Marmontel, 1'abbé Raynal. en een of anderen braven pastoor, die verlof gevraagd had aan het gezelschap een tragedie vodr te lezen die hij had geschreven. De schrijver stelde voor, zijn werk met enkele woorden in te leiden. „Zie eens , zei hij, „het handelt hier over een vroolijke en een treurige zaak. De vroolijke zaak is een huwelijk

Sluiten