Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

levensgeluk verschaffen. De Fransche geest, door en door epicuristisch, minde de orde en ontzegging om de weelde van het leven verfijnder te genieten, en ik kan mij dezen drang niet scherper gesymboliseerd denken dan door mij te herinneren hoe Epicurus genoot van den aanblik van een koelen beker water in den gloeienden zomer, een beker water, dien hij niettemin onberoerd liet, om door de weelde der tijdelijke onthouding het genot een hoogeren graad te geven.

In dat aesthetisch decorum gingen de Koningen voor.

Catharina de Médicis was de eerste van die salonnières, welke de tucht van het beschaafde leven tegelijk verwezenlijkten met de welaangenaamheid van het beschaafd discours. De godsdienstoorlogen hielden de geheele gemeenschap in beweging en rumoer, totdat tegen de throonsbestijging van Lodewijk XIV opeens uit den chaos der gebeurtenissen het superieur Gezelschapsleven glanzend omhoog rees in het Hotel de Rambouillet, dat niet had kunnen ontstaan als er niet reeds een kiem van dat gezelschapsleven in de toenmalige maatschappij ware aanwezig geweest. De Fransche geest spreekt zich in dit milieu uit in klassieke statigheid, in deftige vormen, in overdreven romantiek. Het zijn vormen die wij, gewend als wij zijn aan moderne, snelle, gesaccadeerde zakelijkheid, een beetje belachelijk vinden, maar die niettemin voor immer de gedachte der sociale welvoegelijkheid aan de wereld hebben geopenbaard. De hoofsche vorm wordt na het Hotel de Rambouillet gekleurd door warmer, sappiger inhoud, het leven gaat sneller en exuberanter zich uiten, de courtisanes als Ninon de 1'Enclos, vieren heur hartstochten en levenshunkeringen uit, maar blijven sierlijk, blijven beschaafd, de Frondeuses openen heur salons, Madame de Longueville, Madame de Chevreuse, werpen zich met onstuimigheid in de politiek, en zijn tegelijkertijd de middelpunten van voornaam discours. In haar wordt de gedachte verwezenlijkt der eenheid van de Fransche maatschappij, van de deelneming van ieder in het groote levensdrama, dat een drama was van het volk en niet van eenlingen. Men zegt dat de Fransche Revolutie een aanvang is geweest van de democratie. Ik waag het te betwijfelen. Het absolutistisch geregeerde Frankrijk was minstens even democratisch, als

Sluiten