Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

I.

ET was besloten: ze zouden weer Sint-Nicolaas vieren, als vroeger „pakjes-avond houden.' „Zoo echt dol," wist Bep, die er zich het meest op verheugde, te voorspellen.

Clémence had tegen het plan geprotesteerd, niet met de argumenten, die zij zou hebben aangevoerd, overtuigd dat ze op geen ongevoeligheid zou stuiten, maar met heel gewone praatjes : er restte weinig tijd om nog pakjes te maken, geen van allen had talent om een geestig vers in elkaar te zetten, en, in dezen oorlogstijd was immers alles enorm duur?

„Jij zeurkous," had Jos gehoond ; „is van iets moppigs sprake, jij bent altijd 't struikelblok ; het kan zoo gek niet loopen of 't is zoo".

Wanneer Jos, de benjamin — onlangs was hij twintig geworden — met zijn krasse beweringen voor den dag Kwam, was het 't verstandigst om te zwijgen. De overrompelende stem van Jos telde nu eenmaal dubbel.

„t Struikelblok"; tegen dat woord botsten telkens de gedachten van Clémence j 't struikelblok, dat ben 'k hier; ik zal het blijven om de eenvoudige reden, dat ik

Sluiten