Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er hing een spanning zóó sterk, dat het klokkend geluid van het schenken duidelijk hoorbaar was, zelfs het openscheuren van de enveloppe. Ieder had hetzelfde voorgevoel. Bep wist....

„Twee kaarten !" Mama Boogerd haalde ze verrukt te voorschijn. „Raden ! jullie moeten allemaal raden !"

Een knipoogje naar Bep staafde de vermoedens. Jos gluurde ongemerkt over Mama's schouder.

„Bep Boogerd, en ?" Hij boog zich dieper, zag

nog juist, vóór Mama de kaarten tegen zich kon aandrukken — „André van Zuylenhoven Lentsveld"!

Alle joden, geen kleinigheid !" Hij schikte zijn das, trok zijn colbert af, ging staan strak als een lakei.

„Ja ; 't is zoo." Met stralende voldoening legde.mevrouw Boogerd de kaarten op tafel ; verrukt ving ze de verbazing over het feit, dat een dochter van Eugenie Boogerd de Greeve zich verloofd had met een van Zuylenhoven Lentsveld. In deze glorie zou ééns-en-voor-altijd vergeten worden, dat ze zelf de dochter van een Haagsch hotelhouder was geweest....

Bep lachte en straalde. Een „beauty" was ze, met de lichtend, zwarte oogen, zoo donker als het overvloedig kroezend haar, dat in weerspannige krulletjes het rond gezicht omlijstte. Geen wonder, dat ze voor mannen iets onweerstaanbaars had, met dezen schalkschen blik, met het frissche uiterlijk en de forsche, ontwikkelde gestalte.

Ze genóót den triomf, André veroverd te hebben op

Sluiten