Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

champagne. Als Mama den sleutel van den wijnkelder maar wilde geven, zou hij wel op den snor gaan. „Ja Mama, dat moet; als u bij zóó'n gelegenheid geen champie laat vloeien, wanneer dan."

Aan het buffet stond Clémence een banketletter in stukjes te snijden. Ze deed het langzaam, ging de kamer uit, om iets te halen, waarvoor ze evengoed de meid had kunnen bellen.

Op die manier ontweek ze het gelukwenschen, volstond ze met'aan Bep een vluchtigen kus en binnensmondsche felicitatie.

Wat in opgetogen feeststemming had moeten brengen, versomberde hetgeen eerst den avond vroolijk en onverwacht blij had gemaakt.

Als t maar een ander was geweest dan juist deze van Zuylenhoven, het hol en onbelangrijk type .... Ze haalde hem voor den geest, zijn slank figuur, het smal gezicht met de weeke trekken, de vooruitstaande tanden. Ze bedacht, hoe het volkomen gemis aan wenkbrauwen zijn gezicht iets vervelend-doms gaf. Dom moest hij trouwens ook zijn; toevallig wist ze, dat, na de derde-klas-gymnasium, zijn studiën plotseling waren gestaakt.... En, het akelig-complimenteuze in hem, om hem zóó eens flink los te schudden! Hij was het type van 'n dandy, droeg getailleerde jassen; als hij op bezoek was geweest rook heel den dag de kamer naar een sterk parfum....

Sluiten