Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Maar het entrain wilde niet komen. Het was of voor een feestdag toch iets anders werd verwacht dan deze daaglijksche studie.

Ze verwisselde „Gradus ad Pamassum" voor „Lyrische Stiicke" van Grieg. Maar telkens als een slotaccoord geklonken had, drukte de eenzaamheid van het groote huis, voelde ze de melancholie van het Zondag-stille buiten, hamerde het in haar gedachte : „dit is de eerste „prettige" Zondag van een reeks andere ; vandaag-over-acht-dagen is *t Nieuwjaar, dan mag je met Jos de traditioneele visites maken .

Ze zat op de tabouret, versuft gebogen naar het muziekkastje, waarin ze een ander boek zocht wélk ook

weer ?... kom, wat dacht ze te spelen zoo doezelig

was ze... Ze trok het boek te voorschijn — Rhapsodieën van Brahms, de tweede, die gloeiende. Misschien zou ze daardoor aangewakkerd worden, over haar slappe lusteloosheid heenkomen.

Ineens bleef ze luisteren, haar vingers tusschen de bladen. Zingen hoorde ze, zuivere stemmetjes : „Stille nacht, heilige nacht."

Kinderfeest was het bij de buren. Vanmiddag waren ze gekomen, meisjes, met onder de blauwe school cape de verrassing van het licht japonneke, in de krullen feestlijke strikken. Jongens óók had ze gezien, als matrozen in blauwe pakjes, als kleine prinsjes in het fluweel.

Nu stonden ze in wijden kring rond den blin-

Sluiten