Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Toen ze bezig was die doeken dicht te vouwen, zag ze toevallig op Mama's bureautje, een open brief. Het hoofd: „G. van der Ven, Makelaar in Effecten" was zooveel als toestemming om te lezen. Ze liet vlug haar oogen gaan over het forsche handschrift; haar blik verdonkerde. Dit waren dus bij de Mexicaansche stukken de Portugeesche, wie weet in de toekomst ook de Russische, die als waardeloos in de brandkast konden weggeborgen worden. Toch bleef het leven hier maar doorgaan, of het geld van den hoogen boom kon worden afgeschud.

Ze gooide den brief op het bureau terug. Sedert de van Zuylenhovens hier pied-a-terre hadden, was Mama nog meer op luxe en poeha gesteld dan vroeger.... Of eigenlijk zoo n gefortuneerde familie de diners waardeerde door Mama voor ze aangericht, en waarvoor succesievelnk allerlei liefdadige instellingen, waren afgezegd ? Ze gebruikten een hors d'oeuvre als gort-met-rozijnen, hadden voor de corbeilles en pyramiden van ijs — waaraan zooveel besprekingen waren voorafgegaan — nauwelijks een onverschilligen blik. Het was een eisch van den bonton ; maar toch : ze moesten weten, dat Mama's royaliteit ging ten koste van de meiden, die sedert het vorig kwartaal vermindering van loon hadden, ten koste zelfs van de kleine leveranciers uit de buurt, die eerst beknibbeld, later bedankt waren, omdat Mevrouw van „Eigen Hulp * zou nemen ; „dan kreeg ze tenminste dividend."

Sluiten