Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

heeft, omdat hij bij ondervinding wist, dat het voor menigeen het begin was van de grootste malaise ?"

Een vluchtig rood teekende mevrouw Boogerds kleurlooze wangen. „Temper toch dien haard wat; je krijgt hier hoofdpijn van benauwdheid."

Clémence deed het. Na kort stilzwijgen hoorde ze Mama pruttelen : „als jij iets in je hoofd hebt, praat de beste 't er niet uit."

„Natuurlijk Mama ; als je overtuigd bent, dat je iets goeds beoogt, moet geen sterveling je van gedachten kunnen veranderen."

„Mooi „iets goeds," zooiets wat héélemaal tégen m'n zin is."

Dientje kwam aan de deur kloppen, om den hoek zeggen, dat de koffietafel was gedekt. Bep, gejaagd de naald heen en weer bewegend door glanzend damast, mopperde, toen de deur weer was dichtgetrokken : „ik geneer me dóód voor André, laten we 'tin Gods naam voor hem stilhouden."

Toen Clémence huiverig ging door de breede marmergang, het trapje af naar de eetkamer, wist ze, dat het zonnige van haar plan af was. Maar ze moest doorzetten, zich niet laten afschrikken nu.

*s Middags, op weg naar de bibliotheek, kwam ze mevrouw Swildens tegen. Ze hield haar staande, vertelde

Sluiten