Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

André op één lijn konden staan met wat bloemen van één, die uit minder royale beurs te geven had. Ten slotte hadden n paar bloemen van een vriend, die het hartelijk meende, meer waarde dan de kostbare camé, de werktafel met ivoor, het zilveren eetservies, waarover de zelfvoldane André zijn meisje verbluft had zien staan. Je kon eigenlijk beter een klerk of schoolmeester trouwen, met mannelijk, sterk karakter, dan zoo'n hollen geldkoning. Enfin, 't laatste woord was er aan verspild. Nu Bep beslist scheen door te zetten, moesten haar ook de laatste maanden thuis niet door voortdurend gekibbel vergald worden, 'n Beetje zonnige herinnering moest ze meenemen aan „thuis."

Dit idee voor oogen, stelde Clémence voor, de villa in Laren („de mooiste villa van het Gooi," had ze spottend André willen nazeggen) op orde te brengen.

Het sloeg dadelijk in, Bep vond het geruststellend, dat iemand oog op het werkvolk zou houden, controle uitoefenen over de meiden, die het huis schoonmaakten.

„Je weet zelf," zei ze gejaagd, „hoe hier al 'n massa voor me te regelen valt, ik moet telkens bij de costumière zijn om het bruidstoilet te passen, met Mama de feesten regelen, nog allerlei inkoopen doen, enfin, je weet er alles van, ik kan 'r haast niet uit."

Clémence begreep, dat Bep op het voorstel had ge-

Sluiten