Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Op een avond na een bizonder drukken dag vond ze op haar kamer een bloeiende azalea in prachtigen, koperen pot. Tusschen den schat van rose kelkjes stakeen kaartje : „De a.s. bewoners van „Sunny Home."

Ze stond verrukt over de bloemenheerlijkheid, over de teere nuancen van rose boven het doffe koper. „Dank je, hoor Bep !" schalde haar stem naar boven.

Terwijl ze voor de toilettafel stond, het lange haar strengelend tot twee vlechten, kwam het ineens in haar herinnering, hoe Bep 's middags op „Sunny Home" was gekomen, vergenoegd had geloopen van de ééne kamer in de andere, gejaagd een servieskast had gevuld en daarna in het uitpakken van een kist met boeken was blijven steken. Uiterlijk half vijf moest ze in Utrecht zijn ; kwam ze te laat, dan zou André stellig boos kijken.

Clémence had hem al meermalen boos zien kijken, en met dat booze gezicht zijn wil doordrijven.

Het ging om kleinigheden, maar. was het heele leven niet een schakel van kleinigheden? Als je elkaar daarin niet wist toe te geven ....

Bep was er op tegen geweest kippen te houden ; ze vond het gekakel in den vroegen morgen vervelend. André had tóch een hok laten timmeren, toch de kippen besteld. Bep had voor de eetkamer 'n mooi, warm-rood behang gekozen; mijnheer van Zuylenhoven liet het lawaaiïgdruk papier opplakken, waarvan hij wist — al trachtte hij het heftig te ontkennen — dat Bep het leelijk vond.

Sluiten