Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

en lachend, te dragen het geluk als een lichtbaak door het donkere leven !... Soms wel had ze gewaand het geluk te omvatten, zich wild er aan vastgeklampt, maar toen gevoeld ook, dat het wankel stond en broos was. Ze had nu haar lessen ; die vlotten uitstekend. Ze vroegen geduld, doorzettingsvermogen, toewijding ; toch kon je dit met „roeping" noemen, muziek-les geven. Zelfs hadden de lessen haar overtuigd, dat ze in het diepst van haar wezen meer vrouw was dan artiste ....

Onrustig lag ze heen en weer te woelen, dan weer meenend op de rechter, dan op de linker zij in slaap te komen. Ze verlangde naar rust, het. éenig middel om over dit getob heen te komen.

Na zulk een rustloozeh nacht stond ze meestal op met zware hoofdpijn. Die zakte, wanneer ze in de frissche buitenlucht kwam, in de koesterende voorjaarszon, maar dikwijls toch, wanneer ze op „Sunny Home" bezig was, vóór den spiegel stond, schrok ze van haar eigen matte bleekheid, verwonderde zij zich, dat niemand aanraadde een dokter te raadplegen.

Enfin, ze wist — zonder advies van een dokter — wat haar geneesmiddel was : rust en nog eens rust.

Die zou ze nemen, van den zomer, wanneer alle drukte voorbij was. Tot rust moest ze eindelijk komen : lichamelijk en geestelijk.

Sluiten