Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

sympathiek was geworden, glimlachte ze, en groette met heel zwakke stem.

Hij boog zich over haar heen. „Hoe is 't nu ?"

„Nog zwaar in 't hoofd, en zoo moe," klaagde ze.

„Nergens anders pijn?"

„Alleen in 't hoofd."

Zich tot mevrouw Boogerd wendend, zei dokter Hesling : „zorgt u voor koude compressen op het voorhoofd, en laat u dit" — hij schreef vlug een recept — „naar den apotheker brengen." Toen boog hij zich weer naar Clémence : „Houd u zoo kalm mogelijk, en tracht wat te slapen." Met een handdruk nam hij afscheid.

Mevrouw Boogerd ging mee, vroeg fluisterend op het portaal, „of het kwaad kon, en wat hij dacht, dat het worden zou."

„Momenteel hoeft u zich niet ongerust te maken. Wat het worden zal ?" — Dokter Hesling haalde de schouders op — „ik zal het eenige dagen moeten aanzien. Neemt u geregeld de temperatuur op. Uw dochter is in hooge mate overspannen ; het voornaamste recept is ab solute rust."

Nu had Clémence, wat ze verlangde ; de moede leden lagen gestrekt op het zachte bed in de groote vierkante kamer, de kamer, die haar om de eigen meubelen, de gravures en boeken, de zelf gemaakte handwerken, het liefst was. Gisteren waren Trees en Mia vertrokken ; het

Sluiten