Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

was doodstil in huis. Wie naar boven kwam, liep behoedzaam.

Ze kon de stilte beluisteren, de heerlijke rust inademen.

Maar het bracht niet het weldadige, dat ze zich had gedroomd; haar lichaam scheen uitgeput van vermoeienis en zwakte. Haar geest werd omkneld met angstige gedachten en haar physieke krachteloosheid deed haar het meesterschap over die gedachten totaal verliezen. Niet meer te hoeven denken, stil zich over te geven aan de rust, het bleef een louter verlangen.

Toen ze diep zuchtte, kwam Mama vragen, „of 'r 'iets was."

„Niets," zei ze troosteloos, „als 'k maar slapen kon." Ten slotte kwam de slaap, maar deze was koortsig en bracht haar aan het ijlen.

Mevrouw Boogerd riep Rika, vroeg of ze óók boven kwam zitten. Het was ijzig, vooral als de juffrouw zoo akelig lachte, o zoo griezelig was dat. „Telkens spreekt ze wartaal, nu-net had ze 't over den oorlog.... Luister.... nee, sta nu eens stil .... daar lacht ze weer zoo" ....

„Als het V op aankomt, is mevrouw precies 'n land," dacht Rika, en ze kalmeerde haar met rustig-burgerlijke woorden.

Toen Clémence zich den volgenden dag niets beter

Sluiten