Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zusters bezet zijn. Maar k heb nog n uitstekend pleegje ; drommels, waarheen is ze ook weer verhuisd .... Wacht, daar schiet het me te binnen .... Stadhouderskade, naar toch niet het nummer. Enfin, 't is een van de laatste huizen vóór het Rijksmuseum ; ze heeft daar kamers. Zuster van Berkel heet ze.

Dientje, die er op werd afgestuurd, kwam terug met de boodschap, dat de zuster om zeven uur „present" zou zijn.

Mevrouw Boogerd kreeg een visie van het suffragettetype, voelde bij voorbaat een afkeer van zoo'n bedillig mensch, die natuurlijk alles beter zou weten dan je zelf.

Toen ze op de ziekekamer kwam, en Clémence voor zich lag uit te staren, bracht ze haar op de hoogte van de komst der pleegzuster. „Dr. Hesling had het aangeraden."

,, t Is goed, zei Clémence mat.

Maar ze kon haar gedachten zóó weinig concentreeren, dat, toen zij 's avonds het vreemde meisje zag in blauwe japon met wit schort, zij zich totaal niet herinnerde, dat Mama haar komst had aangekondigd.

Zuster van Berkel begreep den vragenden blik ; zich over haar heenbuigend, zei ze zacht : „ik kom goed voor u zorgen, maken, dat u gauw weer opknapt.... Wilt u niet wat makkelijker liggen?" Ze liet het hoofd van de zieke steunen tegen haar arm, schudde vlug het kussen

Sluiten