Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

is ; misschien ben je al veel gelukkigs en moois voorbij gegaan."

„Ik wéét 't niet.... ik wéét 't niet.... 't Is bijwijlen, of k gek zal worden, dan kan ik van niets me meer rekenschap geven. Hebt u 't nooit ondervonden die ontzettende angst, dat vreeselijk gevoel van alléén-staan, of alles sterker is dan jezelf ?"

„Het is de ijzeren kracht van de zenuwen, die je overmeestert"

„Maar dat is dan 'n geweldige kracht, 't maakt je zoo bang en zoo klein."

„Als je lichaamskracht toeneemt, zal je geestelijk óók sterker worden. Wezenlijk, die krachten houden zoo nauw verband."

Clémence liet zich vallen, het gezicht tegen de kussens. Ze schudde heftig het hoofd, ze beet in het witte linnen. Plotseling wierp zij zich om, lag ze doodstil.

Toen zuster van Berkel zich over haar bukte, kreunde ze : „laat me stil liggen, ik kan niet meer, ik ben doodop, dóódop" ....

De pleegzuster dekte haar zacht-vooriichtig toe. Haar hand bleef ze vasthouden, als om te bewijzen, dat er één was, die helpen wilde, die het voor haar zou opnemen, s Avonds steeg de koorts hooger dan de vorige avonden. In het breede bed met de koperen knoppen, die blinkerden in den schijn van het schemerlampje, lag Clémence te woelen, wierp ze telkens driftig het dek van zich af.

Sluiten