Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

X.

OUD je met de zieken, die je verpleegde, de relaties nog aan?" vroeg Clémence, toen ze met behulp van zuster van Berkel den koffer pakte voor Laren.

„Ach, de meesten zie je zelden terug." Zuster van Berkel vouwde voorzichtig een licht-moesselinen japon op de tafel, waarvan de bladen waren uitgetrokken.

„Mij ga je zeker óók vergeten? voor anderen.' Qémence zocht uit de breede kleerkast de blouses, die ze dacht mee te nemen, gooide ze nonchalant op het bed.

„Vergeten? vergeten doe 'k niemand, jou zoo mm als 'n ander.

„Dat is fideel, van Berkeitje," vond Qérnence, die jaloersch had gedacht aan den ouden man, die haar verpleegster zou annexeeren. „Mag 'k je later eens opzoeken ?

„Graag, dat zal 'k éénig vinden Eerlijk gezegd,

n grief is het tegen 't verpleegstersleven dit bijna onverbiddelijk : uit het oog uit het hart. 'n Vraag als de jouwe

is 'n verrassing; wanneer je dus komen wilt Maar, mijn

kamer is eenvoudig, niet zoo deftig als de kamers hier.

Clémence, gebukt over de gapende kofferruimte, kwam

Sluiten