Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

overeind. „Waar denk je, dat 'k meer om geef, deftigheid of gezelligheid ?"

„Nummer lest, hé ?"

„Als je dat maar weet."

Toen de koffer was gesloten, beplakt met het adres m Clémences stevig handschrift — dat de spontane bewondering wekte van zuster van Berkel — drong Clémence aan : nu ik helpen aan jouw bagage."

„Dat is bijna niets ! „hier, m'n toilet-artikelen, 'n paar

boeken, m'n witte japon, o ja, 't handwerk nog, en

daar sta 'k al reisvaardig! Van je Mama heb 'k afscheid genomen, vanmorgen, vóór zij naar Haarlem ging. Heb ik je broer óók niet hooren uitgaan? zeg hem van me

goeden dag Saai hé, zoo alleen vandaag ?"

„A ch." Clémence schokschouderde onverschillig.

Ze gingen samen de dikbelooperde trap af. „Zal je nu heusch je zelf in acht nemen ?" moederde zuster van Berkel; „niet je verbeelden, dat je heelemaal hersteld bent, al ga ik vertrekken ?... En, ik houd je aan je woord, ben je uit Laren terug, dan kom je me opzoeken. Ik woon vlak bij 't Vondelpark, waar je tóch dikwijls moet gaan wandelen. Mijn kamer heeft 'n gezellig uitzicht, zal je bevallen. En .... 'k heb 'n prima luien stoel, waarin je naar hartelust kunt uitrusten !"

„Ik zal 't niet vergeten." Clémence stak haar arm door dien van zuster van Berkel. Voorloopig bedankt voor je zorg en 't geduld, dat je met me had."

Sluiten