Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

rusten. Hier, den makkelijken stoel zullen we bijschuiven .... Take a seat .... Bep gaf den indruk van een charmante gastvrouw.

De eerste dagen, alleen met haar in het weelderig „Sunny Home," waren dan ook van een genoegen, zooals Clémence zich niet had kunnen voorstellen.

Toen echter op een middag, eerder dan ze gedacht hadden, André terug kwam, en alle attenties van zijn vrouw voor zich ging eischen, verbleekte het plezier, ging ze den druk voelen van „Dritte im Bunde," begon ze óp te zien tegen de lange weken in het milieu, dat eerst vreemd en tóch eigen was geweest.

De eerste avond de beste bracht al moeilijkheid. Ze zou met Bep het dorp ingaan, omdat ze terloops gezegd had in den schemer den Brink fantastisch-mooi te vinden.

André had zijn zinnen gezet op een partij billard m de daarvoor ingerichte kamer. „Ik ben je man," viel hij tegen Bep uit; ,,'k zou zoo zeggen, je hebt op de eerste plaats te vragen, wat die wil.

„Wind je niet zoo op, jongen," praatte Bep knorrig ; „je krijgt toch immers je zin ? Daar!" — ze gooide de shawl, die ze om de schouders had geslagen, op den divan. „Tóch ben 'k mal; waarom moet je als vrouw altijd jè buigen, onzin gewoon.

Het pijnigde Clémence, meer dan de betrokken personen. Toch zei ze diplomatisch-onbewogen, Bep wen-

Sluiten