Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Gedachte na gedachte liet ze in zich neerdruppelen. Maar het scherpst bleef déze spreken : „kon 'k maar weg, hoefde ik niet fatsoenshalve hier te blijven'

Eenzaam tusschen de gonzende menigte, zat ze, ingedrongen, als één die striemende slagen heeft gehad.

Na drie weken van de gastvrijheid op „Sunny Home te hebben geprofiteerd zei ze op een middag aan tafel: ,,'t wordt nu tijd, dat 'k naar Amsterdam terugga."

„Blijf nog wat," animeerde Bep ; „je moet véél meer kleur krijgen, zoo'n beetje gaat er in de stad direct af.

„Ik ben toch veel sterker geworden ; reken eens aan : vanmorgen 'n uur gefietst, had ik in 't begin niet moeten probeeren.'

„Als je ook heelemaal geen resultaten zag"

„Maar, vind' je zélf niet, dat 't eindelijk uit moet zijn met *t luïe leventje ? „Ach wat," weerde Bep.

„Geef me nog 'n ei." André schoof de spercieschaal naar zich toe, over het kanten kleedje, dat kreukelig werd meegeschoven.

„Hè man dan toch," zei Bep ongeduldig. Het verraadde, dat zij, evenmin als Clémence, kon dulden, dat er geen animeerend woord van den gastheer kwam, die zelfgenoegzaam zat weggedoken in den zwaren leuningstoel met de grijnzende leeuwenkoppen.

Sluiten