Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

als volwassene tot ons geloof over te gaan," zei Leny na korte tusschenpooze ; „de vaste overtuiging moet er zijn, iets wat we van redeneeren niet hebben te verwachten, t Is natuurlijk heel wat eenvoudiger en makkelijker, wanneer je, zooals ik, met geloof bent opgevoed."

„Zijn eigenlijk je Vader en Moeder lang geleden gestorven?" Zonder het bepaald te willen gaf Clémence met die vraag een wending aan 't gesprek.

„Moeder heel lang geleden." In Leny's stem lag de berusting, die deze lange tijd over het gemis had gebracht. „Vader vier jaar pas terug, óók plotseling, evenals de jouwe".

Er hing een stilte, waarin duidelijk naar boven klonk het lachen van stoeiende jongens buiten.

„Waar woonden jullie?" praatte Clémence die stilte weg.

„In Ubbergen .... Ken je de omstreken van Nijmegen, den Beekschen weg, waarvan je zoo'n riant uitzicht hebt op „de Ooy?"

Clémence herinnerde het zich van een uitstapje naar „Mooi-Nederland."

„Daar woonden we. 'n Knus huis hadden we er, waaraan zoo prettige herinneringen verbonden zijn. — Eigenaardig, dat de laatste tijd vóór Vaders dood bij uitstek vroolijk was .... Truus — je weet mijn getrouwde zus — logeerde bij ons met de eerste baby. Wat met die kleine gesold werd! 't Eene oogenblik zat ze bij Opa, dan bij Oom Paul, dan bij Oom Henk, dan bij mij. Truus ver-

Sluiten