Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

al de ellendig-drukke dagen daarna. Binnen 'n paar maanden zijn toen al de veranderingen gekomen : Paul van de Nijmeegsche Bank naar Amsterdam, Henk naar Utrecht, Willem van Berkel, n neef, die bij ons inwoonde, naar de Landbouwschool in Wageningen, en ik"....

„Jij werd zoo'n lief, zorgzaam verpleegstertje," vulde Clémence aan.

„Ach, ik had me over een nieuwen werkkring niet lang te bedenken, voor verplegen had 'k altijd veel gevoeld. De illusies, die 'k er bij gedroomd had, waren wèl getemperd, nu 'k niet meer thuis de vacanties zou doorbrengen. Gelukkig staat 't huis van Truus altijd voor me open, maar 't is niet dat. Drie kinders heeft ze, engelen

hoor, maar 't kleine grut heeft haar hokvast gemaakt

Zeg, met al m'n gepraat schiet ik in m'n gastvrouwelijke plicht te kort; wat zal *k inschenken? En tusschen twee haakjes, 't wordt winderig, 't raam zullen we sluiten. Kwart-vóór-tien, nog 'n half uur mag ik je houden ; dan stuurt mijn verpleegstersplicht je naar huis ; je nachtrust heb je nog broodnoodig. Ik zal meteen 't licht opsteken, onderhand zitten we anders in volslagen duisternis."

Clémence verwonderde zich over Leny's prettige opgeruimdheid, niettegenstaande het geleden verdriet, dat ze in „zuster van Berkel" nooit had vermoed. Van haar levensgeluk was óók veel verbrokkeld, betrekkelijk stond

ze alleen, maar ze schikte zich, verdroeg het Het

werkte bemoedigend. Ze strekte de armen op de stoel-

Sluiten