Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

bijna elegante beweging bet kopje van het traditioneele zachte eitje.

„Mag ik 'm voor me zelf nog eens lezen ?" vroeg Clémence, haar hand strekkend naar den open brief. „Ga je gang."

Je zag Bep vóór je, hoorde haar spreken, wanneer je haar schrijven las. Zoo waren altijd Beps brieven, heel natuurlijk en open .... Zou 't leege leven haar niet meer voldoen, dat de baby als een uitkomst werd verwacht? Maar ach, 't was gewoonlijk zoo : in een jong huishouden, vooral waar alles in de puntjes mocht heeten als op „Sunny Home," was weinig bezigheid, groeide vanzelf het verlangen naar 'n land. Wel vreemd, dat er in 't geheel niet stond, of André zich op de gebeurtenis verheugde .... *n Echte truc weer van hem, dat Bep het kindergoedje niet zelf maken mocht. Een naaiende vrouw en een snorrende machine warén ook te burgerlijk in de vorstelijke kamers van „Sunny Home." Uit bezorgdheid of hartelijkheid maakte hij geen bezwaren, al liet ook Bep dit doorschemeren.

Jos kwam beneden, zag er vervelend, landerig uit, was laat in den nacht thuisgekomen van een zware promotiefuif. Over het groote nieuws toonde hij zich weinig verteederd.

,,'t Is gauw gedaan met 'r lollig leventje," zei hij slaperig ; „waarom is ze ook zoo kort geëngageerd geweest;

Sluiten