Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

eenmaal getrouwd, kom je gauw genoeg in de misère. Stom" ....

Clémence schonk een kopje thee, zette het bij zijn bord.

Jos proefde er van. „Wanneer zal je eindelijk onthouden, dat 'k drie scheppen suiker verkies .... Drie hoor je ? ... Hij gooide het ochtendblad van de tafel op het buffet, gaapte.

Zwijgend, maar met ongeduldige stooten vulde Clémence de ontbrekende hoeveelheid aan: „Asjeblieft, zei ze, den kop naar hem toeschuivend.

Mama draaide de broodmand zóó, dat Jos de kadetjes vlak vóór zich had.

„Hé, wat 'n miserabel-bleeke dingen ; zorgt u toch, dat Rika beter uit 'r oogen kijkt, 'n Uil die meid"

„Prettig vooruitzicht, nu al zoo'n brombui van dien jongen," dacht Qémence, en het verdonkerde de vluchtige blijdschap om Bep.

Toen ze 's avonds inplaats van twee maar één van Hoventje had les te geven, wipte ze even bij Leny aan, om het nieuws uit Laren te vertellen. „Je hoeft me niet aan te melden," weerhield ze — om allen schijn van hoffelijkheid te vermijden — het daghitje, dat vóór wilde gaan.

Vlug liep ze de trap op, klopte aan de glazendeur, waarachter de plooïing van geel satinet. Toen ze een mannestem hoorde, die haastig het gesprek

Sluiten