Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

je net bij André komen! Wedden, dat 't niets dan trots is?"

„Zou je heusch meenen?" vroeg Leny, den man verdedigend, die bij eerste ontmoeting een verre van aangenamen indruk had gemaakt,

Clémence was in de vensterbank gaan zitten. Toen de theepot veilig stond weggescholen onder de bebloemde muts, kwam Leny bij haar.

„Daar is je broer," wees Clémence naar buiten. „Dat is vlug".

Paul kwam boven, zette de vioolkist op tafel, liet een zware muziektasch op den dichtstbijstaanden stoel vallen. „Ziezoo, 't heele repertoire heb 'k meegebracht ... Hé, hé, t is warm ; als je stevig doortrapt."

„En dan met zoo'n vrachtje," vulde Leny aan. Paul klepte de piano open, vouwde den toetsenlooper dubbel, en begon te stemmen.

„Moet u niet uitrusten eerst?" vroeg Clémence. Maar hi, verzekerde meer verlangen te hebben naar muziek dan naar rust. De gelegenheid deed zich tegenwoordig zelden voor. - „Wilt u maar uitzoeken?" Hij reikte Uemence de open muziektasch.

„Voorraad voor heel n seizoen," lachte zij, het een na het ander boek te voorschijn trekkend.

„Wat denkt u van 'n Sonatine van Schubert? mij dunkt, ze is juist geschikt om er in te komen."

„Uitstekend ; u treft me zelfs in mn zwak, eenvoudige muziek en verbazend melodieus."

Sluiten