Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wil t graag weer eens doornemen ; voor de poes is 't niet; dat herinner ik me wel."

Ze speelden uren achter elkaar, vulden de kamer met blijde en streelende klanken, die drongen door het open raam, den stillen September-avond in.

Tot ineens Clémence tot de ontdekking kwam, dat de Museum-klok half elf sloeg, en ze resoluut beweerde „ik ga."

Paul scharrelde bij het licht van de piano-kaarsen de muziek bij elkaar. „Ik zal u wegbrengen," zei hij.

„Dat hoeft volstrekt niet, mijnheer van Berkel," weerde Clémence met beslistheid. „Ik neem de trem, dan ben k zóó thuis."

„Maar er is in allen deele geen halte voor de deur."

„Ach, ik ga altijd alleen," weerstreefde Clémence, „het hoeft werkelijk niet."

„n Reden te meer, je eens te laten brengen," vond Leny.

Clémence gaf zich gewonnen.

Sluiten