Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

XIII.

0EVALL1G bood de volgende verpleging geen

bezwaren voor de lesuren waarop Leny vlaste. Het was een dagverpleging bij een tuberculoos meisje.

„n Bizonder-lieve, makkelijke patiënte, vertelde ze Qémence ; „belaas de derde uit hetzelfde huishouden, die door deze verraderlijke ziekte wordt aangetast en — n gewoon verschijnsel bij zulke zieken — ze is vol vertrouwen op herstel; ze spreekt herhaaldelijk over naar-buiten-gaan, zoodra 't eerste glimpje van voorjaar zich laat zien, en ze hangt grandiose voorstellingen op over een familiefeest, in April. Ik voor mij geloof, dat ze den winter niet halen zal; gisteren heeft ze weer bloed opgegeven."

„Maakt 't niet neerslachtig, vroeg Llemence, „altijd leed om je heen, van de ééne misère te komen in de andere ?"

„Neerslachtig maakt *t beslist niet, 'k zou bijna zeggen eerder blijmoedig. Niet omdat je ongevoelig wordt voor 't lijden van anderen, of gewoonte je er tegen hardt, maar *t geeft zoo'n voldoening, wanneer je het leed, dat eenmaal gedragen moet worden, helpt verzachten.

Sluiten