Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dat hield van zachte, glanzende kleuren Wat had ze

in haar droom hem hoor en zeggen over geluk?. — Dat ze geen woord ervan had vastgehouden, alléén maar wist', dat het ging over den factor, dien ze van het levensprogram had geschrapt: geluk. Hoe gunde ze het hem, hoe ook zich zelf, nu ze het in hem vertegenwoordigd wist.

Ze kwam overeind, den elleboog gestut in het kussen, het hoofd tegen de open hand.

„Wat," mijmerde zij, „met dit ander, dit veel grooter bezwaar dan leeftijd, carrière of stand : zijn gelóóf.... Hij Katholiek, ik dobberend tusschen Protestantisme, Katholicisme en volslagen ongeloof .... Gesteld dat ook in Paul de liefde was ontbloeid, dan gold toch voor hem een gemengd huwelijk als verbod. Deed hij zijn geloofsplicht te kort, dan zou ze in hem kennen een zwakheid, hem niet meer weten op het hooge standpunt, waarop hij nu stond. Ze wist hoe geredeneerd was over het engagement van Frans de Greeve met een Katholiek meisje, hoe men schamper over haar gezegd had, dat t er natuurlijk „niet dik-op zat." Zij — Clémence — had het prijsgeven van hetgeen uit den aard der zaak hooger moest staan en strengere eischen kon stellen dan liefde, gelaakt. Ze voelde : kón men eenmaal gelooven, dan moest dat geloof de sterkste kracht in je zijn. Trouwens, ze wilde Paul niet zonder zijn geloof, dat was een deel van hemzelf.... Zij kon overgaan tot het Katholicisme, een prachtige uitkomst! Maar geloof huichelen, waar

Sluiten