Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij zich vol twijfelingen wist, Roomsch worden, om het lot ermee te werpen over haar geluk ?....

Dat in 's hemelsnaam nooit I Kwam ze tot zulk een besluit, dan moest het zijn uit hechte overtuiging, omdat ze haakte naar de liefde van God, in Hem een onwankelbaar vertrouwen had gekregen, niet omdat ze hunkerde naar de liefde en het bezit van een mensch. Leeren moest ze haar geest te buigen voor waarheden, die onbegrijpelijk zouden blijven. Drongen andere argumenten, dan zou een eeuwig verwijt ontstaan tegenover zichzelf, ze zou Paul niet recht meer in de oogen durven zien.

Wat bleef er dus over dan hem ontvluchten, deze liefde scheuren uit haar ziel. Aan hem was ze het verplicht,

evengoed als aan zichzelf

Ze wierp één van de donkere vlechten over haar schouder j het gaf een doffen slag tegen het kussen.

De korte, zonnige wijle van het ontbloeien, van het weten harer liefde, van dit brandend verlangen moest ze stil in zich verbergen, moest blijven een herinnering. Herinnering heette ook een rijk bezit, zij was de gesluierde werkelijkheid....

Kreunen van innerlijke pijn boorde de kamer in. Waarom herinnering, waar ze de werkelijkheid wilde, de werkelijkheid voor héél haar leven, de werkelijkheid altijd bij zich en om zich heen .... Waarom moest ze haar broos geluk opnemen, en het zelf aan scherven slaan tegen den harden grond van het noodlot

Sluiten