Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Clémence schudde ontkennend.

„Je hoefde toch niet metéén het jawoord te geven? je "had om nadere kennismaking kunnen vragen. Wat wist je eigenlijk van hem ?...

„Genoeg om hem nooit te kunnen liefhebben. Is t dan geen onzin, zoo iemand op sleeptouw te nemen ? Zeg jij nu' ....

„Ik geef je gelijk." Leny bekende het met matte stem. Haar gedachten drongen zich terug naar dengeen, die haér maanden lang, wat Clémence noemde, op sleeptouw had genomen, op wien ze had gewacht met haar pure, ongerepte meisjesliefde. ^

Tot ze van zijn verloving met een ander het gedrukt bericht had gekregen

Wat ze onder dien verdoovenden slag had gesnikt en

geklaagd en gebeden

Hoe de doode dagen tergend waren omgekropen

Tot ze het offer had neergelegd op het altaar, als een bos van bloemen, die mochten sterven onder de schaduw van het tabernakel.

En ze het leven had hervat, sterker en stiller....

Voorgevend, dat ze 't druk had met lessen, studie, en het huishouden, dat na Beps vertrek meer aandacht vroeg, minderde Clémence de bezoeken bij Leny, kwam zn slechts om de eenmaal beloofde les te geven.

Gedurende dien tijd voelde zij zich gejaagd, schrok ze

Sluiten