Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

van elk gerucht bulten de deur : het bevend geluid van de electnsche bel, geschuifel op de trap, een stem, die de zijne kon wezen.

Een verlichting bijna was het, toen Leny op een avond zei, dat ze voorloopig geen les kon nemen; haar patiënte ging hard achteruit; ze moest nu 's nachts óók blijven.

„Schrijf je dan, wanneeer je de lessen hervat?" vroeg Clémence bijna opgewekt.

Leny meende in haar stem een opluchting te hooren. Zou t Clémence vervelen ?... Ze deed toch haar uiterste best; dat er voor urenlange studie geen tijd overschoot, kon iedereen begrijpen.

„Vind je, dat 'k voortgang heb gemaakt in deze maanden ? vroeg ze om de waarheid te achterhalen.

Clémence voelde nu zelf, welken indruk zij had gewekt. „Veel zelfs ; je spel krijgt meer bewustheid, aan je handhouding mankeert niets meer. Nu moet natuurlijk de techniek vervolmaakt; vingervlugheid heb je' weinig maar met geduldige studie is dat betrekkelijk spoedig aan te winnen."

Met het oog op het aanstaand lessen-verzuim bleef ze dien avond langer. „Willen we de vierhandige stukken die je hebt gehad, nog eens doornemen ?" stelde ze voor.

Terwijl het buiten de kamer stil bleef, voelde ze het meer als teleurstelling dan verademing, dat Paul alweer

Sluiten