Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

derend, eerbiedigend. Een adel, dien hij putte, waaruit ?

Waar anders dan uit zijn geloof

Een jongensstem begon te zingen : „Salve Regina, Mater misericordiae." Het was een hooge, klare stem.

Zij waagde het meer naar voren te komen, ging knielen in één van de laatste stoelenrijen.

Een weldaad deze rust, na alles wat ze had doorstreden, zonder hulp.

Ze bad niet — ze wist niet hoe te bidden — maar ze ondervond dezen vrede als een troost. De menschen, die hier knielden, die vertrouwvol hun nooden en twijfelingen en bezwaren kwamen brengen aan den voet van het altaar, waren te benijden. Waarom kon zij niet gelooven, wilde het Credo niet over de strakke lippen, als bij duizenden en nog eens duizenden ? Waarom kon zij niet, als milli-

oenen vóór haar, gelooven en knielen en bidden

Onder die velen waren gróóte menschen Vondel,

Beethoven, Liszt Ze hadden zelfs hun werk gemaakt

tot gebed. Een Adagio van Beethoven voerde naar sferen, waar men zichzelf verloor, waar men noodwendig de handen moest vouwen en buigen het hoofd. Trilden de „Legenden" van Liszt en zijn „Graner Messe" niet van een macht, die het menschlijke overtrof, het goddelijke benaderde ?...

Het „Tantum Ergo" klonk tusschen de hooge gewelven. Mooi toch wel deze kerkzangen, zelfs nu ze niet eens door geschoolde stemmen werden gezongen; men moest

Sluiten