Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

staande te houden, te moe om te huilen, te moe om te bidden.

„Dat het zoo'n vaart moest nemen .... Mama had zich kolossaal opgewonden, in 't wilde-weg geredeneerd.... t Was natuurlijk onaangenaam, ineens te staan voor „un fait accompli" ; maar over deze kwestie kon je toch niet komen vragen : „vind u 't goed?" of „mag ik uw toestemming? ; daarvoor was geloof iets te persoonlijks .... Op slot van rekening was het bij Mama niets dan vrees voor menschenpraatjes. Elk beter gevoel — Mama kon werkelijk goedig zijn, was voor Bep zelfs hartelijk — werd er de kop door ingedrukt. Rechtstreeks tegen het Katholiek geloof kon Mama niets hebben, dan, nu ja scheeve voorstellingen, die in kalme oogenblikken konden weerlegd worden

Het huis was haar ontzegd.... Aanlokkelijk, was het niet geweest, nadat met Vader het geluk er was uitgedragen ; maar de gedachte een „thuis" te hebben had iets veiligs. Van Leny, van Paul zelfs wist ze, dat het kamerleven verre van plezierig was. Onlangs nog had Leny erover beweerd : „je moet je ziel in lijdzaamheid bezitten

Waarom hoopten zich voor haar de moeilijkheden altijd op. Voor anderen rolde het leven als een bal, waartegen je je voet maar te schoppen had .Ze voelde zich krachteloos, zonder de energie, die zich zelf durfde bekennen : „ik zal het verdragen " „Waarom maak je je warm

Sluiten