Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hij wist natuurlijk nog niets ; anders zou hij niet zóó haar hebben aangesproken, niet dadelijk de herinnering hebben opgehaald aan de vertroetelde „kleine Clémence"... Hoe zou hij oordeelen over haar besluit ?... ze zou graag hem raadplegen, maar ach, wat gaf 't iemand in zoo'n kwestie te halen, die door ouderdom en ver-af wonen, hoe langer hoe meer aan de familie vervreemdde. Ze hadden hem nu in geen vier jaar gezien ; wellicht was dit het laatst bezoek ; hij zag er zoo vervallen uit. Jos kwam thuis.

„Wat 'n kerel! wat 'n kerel!" raakte weer notaris Elman in gemoedelijke bewondering, ,,'t Is werkelijk jammer, dat Vader zoo vroeg moest heengaan, en van zijn gróóte kinderen niet meer heeft kunnen genieten. — Hoe gaat 't Bep, óók zoo goed ?"

„Uitmuntend, uitmuntend," praatte mevrouw Boogerd over de zilveren broodmand heen, waarin ze zocht naar het dunste sneetje, ,,'n Schitterend huwelijk heeft ze gedaan."

„Met n van Zuylenhoven, als ik me goed herinner."

„Juist, met 'n van Zuylenhoven Lentsveld."

„Naar den zin van de familie ?"

„Bizonder .... Jammer, dat u ze niet kunt opzoeken ;

ze zijn buitengewóón geïnstalleerd .... waar Jos ?

Jos bevestigde het. „Ik had de jongelui óók wel op de koffie genood, maar 't is beter, dat zij op 't oogenblik niet veel reist; u begrijpt me ?"

Sluiten