Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

knopje van het licht weër een paar maal werd omgetikt.

„Blijft u bij het idee, dat 'k hier vertrekken moet, wil ik Katholiek worden ?"

Mevrouw Boogerd stond fier tegenover Clémence, die vooraan op de club-fauteuil was neergevallen. Clémence kon spreken, haar macht zou handelen. „Ja zéker blijf ik daarbij.

Er was dus geen woord van overreding, niet éénig bewijs van spijt over haar heengaan. „Meent u t werkelijk?" Clémence vroeg het geagiteerd.

Natuurlijk meen ik het; ik geloof toch, dat 'k duidelijk genoeg spreek." Doordringend ging de harde blik van Mevrouw Boogerd naar het zenuwachtig uiterlijk van Clémence. Ze voelde het dan toch ....

Het was even een benauwende stilte. Buiten in den donkeren tuin jammerde een kat in klagend gemiauw.

„Dan zal ik," besloot Clémence met onvaste stem, „zoo spoedig mogelijk gaan. Maar" — wat een moeite haar gedachten te verzamelen op iets, wat volkomen onverschillig liet, en waar ze tóch niet buiten kon — „wat 'k zeggen wilde, dat ik dan Vaders erfdeel uitgekeerd wou hebben."

„Dat kun je krijgen. Anders niets te vragen ?" .Anders niet, Mama."

Mevrouw Boogerd temperde weer het licht, ging de deur uit, Clémence volgde. Achter de keukendeur hoorde ze het geklater van schalen, die in elkaar werden gezet,

Sluiten